Foto’s: Leon Weggelaar
Tekst: Ron van Eeuwen

Click door voor de foto’s

Voor het ADPCR-veld in de aanloop naar de Super Spa races was het een aaneenschakeling van keuzes. “Kan ik genoeg tijd vrijmaken, want we rijden niet 1 maar 2 dagen? Heb ik daar wel genoeg budget voor? Is mijn conditie goed genoeg voor races van 60 minuten?” Of zelfs luxeproblemen als: “Kan ik voor dit razendsnelle circuit niet beter mijn ‘andere Porsche’ meenemen?” Beslissingen die in de aanloop naar dit fantastische racefestival genomen moesten worden. Maar de allerbelangrijkste beslissingen werden uiteindelijk op de baan genomen. Want als je met 240 km/u richting Blanchimont plotseling geblokkeerd wordt door een veel langzamere deelnemer dan moet je razendsnel een beslissing nemen: “Ga ik links, ga ik rechts of ga ik remmen?”

Dag één: Super Spa maakt zijn naam waar

Een veelheid aan racewagens had zich verzameld op de heuvels van het prachtige circuit van Spa-Francorchamps in de Belgische Ardennen. Historische Toerwagens en GT’s van de Nederlandse SuperSixties bijvoorbeeld, maar ook historische formule-auto’s strijdend om de Duitse ADAC Graf Berghe von Trips bokaal. Daarnaast heel veel Porsches bijvoorbeeld in de Franse Ferdinand Cup voor auto’s van minimaal 25 jaar oud, sinds kort aangevuld met een NextGen Gup voor type 996 Cup auto’s, Boxsters type 986 en Caymans type 987.1.
De Nederlandse All Dutch Porsche Club Racers, 20 auto’s in totaal, hadden natuurlijk heel veel zin in dit snelle en uitdagende circuit met beroemde bochten als La Source, Eau Rouge, Radillon en Blanchimont. Zij werden nog aangevuld met 3 auto’s uit de Britse Boxster Cup die hier ook ‘de tijd van hun leven’ hadden. Al deze 23 Porsches reden hun racerondes in een totaal veld van maar liefst 63(!) auto’s van de Nederlandse organisator PureDriving. Op Zandvoort of Assen zou dat niet passen maar omdat Spa-Francorchamps met 7 kilometer het langste circuit is op de Formule 1 kalender, is dat mogelijk……maar wel listig! Vooral ook omdat er grote snelheidsverschillen zijn tussen de diverse klassen binnen dit veld. Een BMW 120i uit de MaxLease Cup moet het doen met zo’n 150 pk terwijl de snelste Porsches maar liefst 550 pk op het asfalt brengen. Dat vereist soms ‘stalen zenuwen’ bij het inhalen!

Training en kwalificatie
Een deel van het veld had ’s ochtends al meegedaan met een extra vrije training. Altijd prettig, zeker als je voor het eerst op een -voor jou- nieuw circuit gaat rijden. Alleen was het nog erg mistig tussen de Ardennen-heuvels en dus extra link om hard te gaan als je de andere auto’s niet kan zien. Maar bij de vrije training van 30 minuten was de mist intussen opgetrokken en kon de ‘verkenning van de baan’ pas echt goed beginnen. Voorafgaand had iedereen natuurlijk alle administratieve handelingen moeten verrichten horende bij de inschrijving voor een race. Alleen had GT4 rijder Jack Engels één handtekening gemist en dus liep hij al meteen tegen een 10 plaatsten gridstraf op voor race 1.
In de kwalificatie -maar ook al in de vrij training- was het opvallend hoe snel Henk van Norel met zijn GT4 RS het tempo te pakken had. In beide sessies was hij de snelste met een uiteindelijke poleposition tijd van 2.31.796. Sander Pielkenrood was er -door werkdrukte en een gebroken sleutelbeen- pas voor het eerst weer bij in 2026. Hij had zijn 991 verruild voor een gloednieuwe 992 GT3 RS die een stuk sneller is waardoor hij in hoog tempo grenzen kon verleggen. Dat deed hij met een voorlopige 2e tijd van 2.32.579.
Twee Porsches dus op de eerste startrij, maar de rest moest vooral veel BMW’s om zich heen dulden. Stefan Boers was de snelste GT4 op de vierde startplek met 2.38.039 en Niekjan Steehouwer de best geklasseerde Cayman op plek zestien met een 2.46.834. Het GT-veld van de ADPCR was dit keer een geheel buitenlandse aangelegenheid, geleid door onze (vaste) Duitse gastrijder Andreas Paassen vanaf startplek 27 met een rondetijd van 2.51.759. Niet slecht als je bedenkt dat zijn bedaagde 911 RS weliswaar veel pk’s heeft, maar geen stuurbekrachtiging! Snelste 944 rijder was Han Wannet op plek 39, die bij de start nog maar liefst 24(!) auto’s achter zich had.

Race 1 Zaterdag
Zowel de eerste race op vrijdag als de tweede op zaterdag zouden een 1-uurs semi-endurance race zijn. Aangezien niet alle auto’s de 60 minuten kunnen halen op een volle tank was er tussen 20- en 40- minuten in de race een voor iedereen verplichte pitstop. Teams konden dan ook eventueel van rijder wisselen. Verder waren er ook nog rijders die op voorhand al moesten besluiten om van auto te wisselen. De rode Coca-Cola gesponsorde GT4 van Felix van Daal vertoonde kuren en dus werd er als reserve-auto een zachtblauw exemplaar ingezet. Verder waren de elektronica problemen, die de Cayman van Ties van Gooswilligen teisterden in Assen, hier ook weer terug. Ter vervanging zou hij dan halverwege de race het stuur mogen overnemen van de GT4 van zijn broer Gijs.
Het formeren van de startgrid voor de opwarmronde -de zogenaamde vooropstelling- verliep door de zeer ambtelijke werkwijze van de Belgische marshalls zeer chaotisch waardoor sommige deelnemers zomaar tien plekken verder naar achteren stonden. Maar Nederlandse autocoureurs zijn daarentegen weer ‘anarchistisch’ genoeg om dat grotendeels zelf op te lossen desnoods door al in de opwarmronde een aantal plaatsen ‘terug te winnen’!
De start met 62 auto’s verliep gelukkig zeer gedisciplineerd en na een ronde lagen er 6 Porsches aan kop van een veld dat verder vooral bestond uit BMW’s: ‘So far so good’! Een van die Porsches was trouwens van de Fransman Sebastien Mathieu die hier op Spa ook in de Ferdinand cup zou rijden. Na 1 ½ ronde was het trouwens al gedaan met de relatieve rust aan kop. Sander Pielkenrood wist dat hij iets sneller was dan leider Henk van Norel, maar remde aan het het eind van Camel Straight ambitieus een best wel groot gat dicht en stak binnendoor in Les Combes. Henk zag hem niet of te laat en stuurde gewoon in waardoor de twee elkaar raakten. Met een schade net voor het linker achterwiel moest Sander de pits opzoeken maar kon uiteindelijk met 2 ronden achterstand wel weer de baan op. Bij de GT’4s was het aanvankelijk Jasper Vlasblom die leidde met Gijs van Gooswilligen er pal achter. Even waren de rollen omgekeerd totdat deze snelle groep stuitte op een groepje achterblijvers. Van Gooswilligen was de BMW 120i van Nick Doeven al buitenom gepasseerd, maar in een zinloze actie probeerde laatstgenoemde weer terug langszij te komen. Gevolg: Een onmogelijk sturende GT4 dankzij een verbogen stuurstang en na 7 ronden dus een uitvalbeurt voor Gijs en zijn in de pitstraat klaarstaande broer Ties.

Langdurige Safety Car
Henk van Norel lag na 10 ronden nog altijd aan kop, maar moest bij het inhalen van langzamere deelnemers regelmatig ‘snelle beslissingen’ nemen. Dat ging even mis bij het aanremmen van de beroemde Busstop Chicane. De BMW 330i van Van Dam en De Jong moest van zijn lijn afwijken voor een langzamere andere BMW. Maar Henk had zijn eigen inhaalactie al ingezet, stuurde iets over de grasrand heen en kwam in onbalans waardoor hij de 330i van achteren aantikte. Die spinde vervolgens en kwam onzacht in aanraking met de vangrail waardoor hij met schade moest uitvallen. Dat leverde helaas ook een langdurige safetycar op. Sommige equipes hadden hun verplichte pitstop al geplaatst, maar voor de anderen was dit hét moment om binnen te komen. Een aantal equipes behaalde daar een flink voordeel mee.
Met nog 17 minuten te gaan ging de pace car weer naar binnen en werd de race hervat met Henk van Norel aan kop maar met Stefan Boers -die het stuur had overgenomen van Jasper Vlasblom- nu op plek 2 mede dankzij een snellere pitstop. Jack Engels was na zijn start vanaf plek 19 gestaag opgeklommen en werd uiteindelijk 4e overall en 2e bij de GT4’s voor Felix van Daal en Eric Hesp wiens auto nog kort in de noodloop ging en in de pits een reset moest krijgen.
Bij de Caymans was Hans Westerbeek lekker bezig en wist dit keer voor Ronald van Vliet op de vierde plek te eindigen. Niekjan Steehouwer kon zijn snelle rondes van de kwalificatie net niet vasthouden maar eindigde wel als derde achter Bob van Inge. Maar de winst bij de Caymans ging naar Joris Havermans die met 2.46.718 ook nog eens de snelste ronde in de klasse neerzette.
In de GT-klasse kon Andreas Paassen weliswaar met 2.52.046 de snelste ronde neerzetten maar hij wist de klasse niet te winnen. De zege ging overigens niet naar de Britse familie Dye (Simon, Julian en Charly Dye) maar naar de pas 17-jarige Brooklyn Howell die met zijn Porsche Boxster S zijn allereerste overwinning behaalde.

Verrassende wending
In de eindfase van de wedstrijd zorgde met name de 944 Cup voor het nodige spektakel. Roy Blauwhof had al in de eerste ronde de kop overgenomen van Han Wannet met in eerste instantie Jefrey Pouw daar nog tussen. Later wist Wannet de kop te heroveren op Wolf van Dijk die het stuur van Blauwhof had overgenomen. Jeffrey Pouw werd uiteindelijk de grote pechvogel doordat er bij hem een wiel afbrak en hij met zijn auto in de grintbak strandde. Aangezien we al in ronde 18 zaten besloot de wedstrijdleiding de race te finishen achter de pace-car en dus was inhalen niet meer mogelijk. Henk van Norel finishte als eerste en zou ook op de bovenste trede van het erepodium de champagne rijkelijk laten vloeien! Alleen kregen hij en diverse anderen nog een tijdsstraf van 20 seconden vanwege het inhalen van een andere deelnemer tijdens een van de twee safetycars. De zege ging dus niet naar ‘Koning Henk’ maar naar (‘de Kroonprinsen’?) Stefan Boers en Jasper Vlasblom. En gelukkig ging de winst in deze race toch nog naar een Porsche…..

Dag twee: soms té snelle beslissers!

Zelfde bocht, ander probleem
Stefan Boers startte vanaf pole-position met de rood/oranje GT4, maar werd bij de eerste bocht La Source al meteen ingehaald door de 996 GT3Cup van Sebastien Mathieu, ook een Porsche dus, maar niet rijdend voor het PCR klassement. Kort daarachter zaten voormalig PCR-rijder Jean-Paul Hulsebos (nu in een BMW 235i) en de Porsches van Henk van Norel en Jack Engels. De jarige Sander Pielkenrood moest vanwege zijn aanvaring met Van Norel in race 1 starten vanaf plek 37 op de grid maar zou opnieuw stranden op exact dezelfde plek, namelijk bij Les Combes aan het einde van de Camel Straight. Daar spinde de Bordeauxrode Sportscar van wijnhandelaar Henk Maas en zat een van de BMW 330i’s niet op te letten. Hij week plotseling uit waardoor Pielkenrood geen kant meer op kon en opnieuw schade opliep. Dit keer betekende het ook echt einde race en dus een slechte verjaardag!

Goed getimede pitstops

Tussen de 20e en 40e minuut van deze lange wedstrijd was er een verplichte pitstop met voor sommige teams een rijderswissel. Het eerste binnen was de Porsche Boxster van het Engelse gast-team van de gebroeders Dye. Hun tweede auto was de vorige dag stuk gegaan en dus moesten zij met drie rijders twee keer wisselen binnen het ‘pit-window’ van 20 minuten! Henk van Norel was intussen leider Sebastien Mathieu tot op een seconde genaderd en in ronde 7 kon de Nederlander de kop overnemen. Twee ronden later zou de Fransman spinnen en met zijn 911 in de bandenstapel verdwijnen. Meteen werd het veld opgevangen door de safety-car en nam zo’n beetje het hele veld de ‘snelle beslissing’ om de pits in te komen voor de verplichte stop. Want op zo’n moment verlies je de minste tijd ten opzichte van de (langzaam) rijdende auto’s op de baan.

Eindspel met verrassende uitkomst
Na een zeer lange safetycar situatie werd de race pas hervat bij het ingaan van de 13e ronde waarbij Van Norel er als een speer vandoor ging, maar toch na een ronde of twee werd bijgehaald door de BMW M4 van Luuk van Wijngaarden en Thomas Verhoek. Kort daarachter zaten een viertal Porsche GT4’s, respectievelijk van Boers-Vlasblom, Gijs van Gooswilligen, Jack Engels en Felix van Daal. Beste Cayman zou Joris Havermans worden op plek 10 en beste 944 Han Wannet op plek 34 van de in totaal 52 gefinishte auto’s. Onderweg naar de finish moest leider Van Norel telkens de aanvallen afweren van de hem achtervolgende BMW. Dat lukte hem iedere keer weer maar op de laatste meters naar de finish vond hij toch zijn Waterloo. Daar werd de gele vlag gezwaaid voor een auto die stilviel langs de baan, maar Van Norel besloot om voor de eindstreep nog even snel een achterblijver in te halen. Door de tijdstraf die hij kreeg was het opnieuw geen ‘Koning Henk’ maar zagen we wel een spectaculaire race op een fantastisch mooi circuit!